
ATATÜRK KÖŞESİ
Gazi Mustafa Kemal Atatürk
1881 – 1938
Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu, Başkomutan ve ilk Cumhurbaşkanımız Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü; aziz hatırasına duyduğumuz derin saygı, minnet ve vefa ile anıyoruz.
Derneğimiz, O’nun emanet ettiği Cumhuriyet’e ve kanun hâkimiyetine bağlılığı en temel değerlerinden biri olarak görmektedir.
KRONOLOJİ
Hayatından Önemli Duraklar
1881
Doğumu
Mustafa Kemal, Selanik’te dünyaya geldi.
1905
Kurmay Yüzbaşı
Harp Akademisi’nden Kurmay Yüzbaşı olarak mezun oldu.
1915
Çanakkale Cephesi
Anafartalar’da kazandığı zaferlerle “Anafartalar Kahramanı” olarak tanındı.
19 Mayıs 1919
Samsun’a Çıkış
Samsun’a çıkarak Millî Mücadele’yi başlattı.
23 Nisan 1920
Türkiye Büyük Millet Meclisi
Türkiye Büyük Millet Meclisi Ankara’da açıldı; Mustafa Kemal Meclis Başkanlığına seçildi.
30 Ağustos 1922
Başkomutanlık Meydan Muharebesi
Büyük Taarruz, Başkomutanlık Meydan Muharebesi ile zaferle sonuçlandı.
24 Temmuz 1923
Lozan Antlaşması
Yeni Türk devletinin bağımsızlığını tescil eden Lozan Antlaşması imzalandı.
29 Ekim 1923
Cumhuriyet’in İlanı
Cumhuriyet ilan edildi; Mustafa Kemal Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk Cumhurbaşkanı seçildi.
1 Kasım 1928
Harf İnkılabı
Türk Harfleri Kanunu kabul edildi.
24 Kasım 1934
Atatürk Soyadı
Türkiye Büyük Millet Meclisi, kendisine “Atatürk” soyadını verdi.
10 Kasım 1938
Ebediyete İntikali
Saat 09.05’te İstanbul Dolmabahçe Sarayı’nda hayata gözlerini yumdu.
10 Kasım 1953
Anıtkabir
Naaşı, Ankara’da Anıtkabir’e nakledildi.
TEŞKİLATIMIZIN TARİHİNDEN
Atatürk ve Türk Polis Teşkilatı
10 Nisan 1845’te kurulan Türk Polis Teşkilatı, Millî Mücadele ve Cumhuriyet’in kuruluş yıllarında yeniden yapılandırıldı. Bugünkü teşkilatın temelleri, Atatürk döneminde atılan bu adımlarla şekillendi.
1920
Millî Polis Teşkilatı
TBMM’nin açılışından iki ay sonra, 24 Haziran 1920’de Ankara Hükûmeti’ne bağlı Millî Polis Teşkilatı kuruldu.
1930
Uluslararası İş Birliği
Atatürk’ün imzasını taşıyan 8 Ocak 1930 tarihli kararname ile Türkiye, bugünkü Interpol’ün öncüsü olan Uluslararası Kriminal Polis Komisyonu’na katıldı.
1934
Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu
Polisin görev ve yetkilerini düzenleyen 2559 sayılı Kanun kabul edildi.
1937
Emniyet Teşkilatı Kanunu
4 Haziran 1937’de 3201 sayılı Emniyet Teşkilatı Kanunu kabul edildi; aynı yıl Ankara’da Polis Enstitüsü açıldı.
Kaynak: Dr. Ali Dikici, “Cumhuriyetin İlk Yıllarında Türk Polis Teşkilatı (1923-1938)”, DergiPark.
Gençliğe Hitabe
Mustafa Kemal Atatürk · 20 Ekim 1927
Atatürk’ün Gençliğe Hitabesi
Ey Türk gençliği! Birinci vazifen; Türk istiklalini, Türk cumhuriyetini, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir.
Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel, senin en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek dâhilî ve haricî bedhahların olacaktır. Bir gün, istiklal ve cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve şeraitini düşünmeyeceksin. Bu imkân ve şerait, çok namüsait bir mahiyette tezahür edebilir. İstiklal ve cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın bütün kaleleri zapt edilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şeraitten daha elim ve daha vahim olmak üzere, memleketin dâhilinde iktidara sahip olanlar, gaflet ve dalalet ve hatta hıyanet içinde bulunabilirler. Hatta bu iktidar sahipleri, şahsi menfaatlerini müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit edebilirler. Millet, fakruzaruret içinde harap ve bitap düşmüş olabilir.
Ey Türk istikbalinin evladı! İşte, bu ahval ve şerait içinde dahi vazifen, Türk istiklal ve cumhuriyetini kurtarmaktır. Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur.
İstiklal Marşı
Mehmet Âkif Ersoy · Kabulü: 12 Mart 1921
Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;
O benimdir, o benim milletimindir ancak.
Çatma, kurban olayım çehreni ey nazlı hilâl!
Kahraman ırkıma bir gül… ne bu şiddet bu celâl?
Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helâl,
Hakkıdır, Hakk’a tapan, milletimin istiklâl.
Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.
Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!
Kükremiş sel gibiyim; bendimi çiğner, aşarım;
Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.
Garb’ın âfâkını sarmışsa çelik zırhlı duvar;
Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.
Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir îmânı boğar,
“Medeniyet!” dediğin tek dişi kalmış canavar?
Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma sakın;
Siper et gövdeni, dursun bu hayâsızca akın.
Doğacaktır sana va’dettiği günler Hakk’ın…
Kim bilir, belki yarın… belki yarından da yakın.
Bastığın yerleri “toprak!” diyerek geçme, tanı!
Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.
Sen şehîd oğlusun, incitme, yazıktır atanı;
Verme, dünyâları alsan da, bu cennet vatanı.
Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki fedâ?
Şühedâ fışkıracak, toprağı sıksan şühedâ!
Cânı, cânânı, bütün varımı alsın da Hudâ,
Etmesin tek vatanımdan beni dünyâda cüdâ.
Ruhumun senden, İlâhî, şudur ancak emeli:
Değmesin ma’bedimin göğsüne nâ-mahrem eli!
Bu ezanlar-ki şehâdetleri dînin temeli-
Ebedî yurdumun üstünde benim inlemeli
O zaman vecd ile bin secde eder –varsa- taşım;
Her cerîhamdan, İlâhî, boşanıp kanlı yaşım,
Fışkırır rûh-i mücerred gibi yerden na’şım;
O zaman yükselerek Arş’a değer, belki başım.
Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilâl;
Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helâl.
Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlâl:
Hakkıdır, hür yaşamış bayrağımın hürriyet;
Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklâl!

“Ne mutlu Türküm diyene!”
— Mustafa Kemal Atatürk, Onuncu Yıl Nutku, 29 Ekim 1933
Aziz Atatürk’ü, silah arkadaşlarını ve vatan uğruna canını feda eden tüm şehitlerimizi rahmet, saygı ve minnetle anıyoruz.
